Prowadzenie zajęć z podstaw reżyserii na UAM daje mi w tym semestrze ogromną satysfakcję. Mam szczęście pracować z dwiema wyjątkowymi grupami studentów, którzy z odwagą, otwartością i wielką kreatywnością podchodzą do każdego zadania. Stworzyli etiudy jednoosobowe, dwuosobowe i wieloobsadowe, sięgając po bardzo różne środki wyrazu — od pracy ciałem i ruchem scenicznym, przez budowanie relacji i rytmu, aż po formy słuchowiskowe. Najbardziej imponuje mi ich gotowość do eksperymentowania, wzajemnego słuchania się i szukania własnego języka teatralnego.
Kurtyna w górę dla przyszłości!
Dlaczego teatr szkolny to coś więcej niż tylko scena?
Z okazji Światowego Dnia Teatru warto na chwilę odsunąć na bok aksamitne kurtyny i wielkie monologi, by zajrzeć tam, gdzie dzieje się prawdziwa magia — do sal gimnastycznych i świetlic, w których działa nasz szkolny teatr „Zróbmy teatr”.
Często myślimy o teatrze dziecięcym jako o uroczej zabawie w przebieranki. Ale prawda jest taka, że to, co dzieje się na próbach i podczas występów to najlepszy kurs kompetencji przyszłości, jaki możemy zaoferować młodemu pokoleniu.
Zapiski z lądu: O wieczorze pełnym pieśni i zacnego kunsztu w Poznaniu
Moi drodzy Przyjaciele i Kamraci,
Rzadko się zdarza, by człowiek, zstąpiwszy na ląd, odnalazł w sercu miasta taką dozę morskiego spokoju, jaką przyszło nam dzielić owego wieczoru w progach Wielkopolskiego Okręgu Związku Żeglarskiego w Poznaniu. Choć horyzont przesłaniały tam dachy kamienic, a nie maszty fregat, dzięki kunsztowi Kamila Badziocha, wszyscy poczuliśmy na twarzach rześki powiew otwartej wody.
Kamil Bodzioch, mąż niebywale utalentowany i – co warto odnotować z najwyższym uznaniem – uformowany w dyscyplinie męskiego chóru „Zawisza”, zaprezentował nam widowisko najwyższej próby. Choć jego nazwisko nie zdobi afiszy wielkich, krzykliwych teatrów stolicy (co zresztą poczytuję za okoliczność sprzyjającą, gdyż wielki rozgłos rzadko idzie w parze z wielką cnotą), to jego technika wokalna mogłaby zawstydzić niejednego tenora z królewskiej opery.
Międzyszkolny konkurs recytatorski w Czerwonaku
Konkurs międzyszkolny w Czerwonaku był wyjątkowym wydarzeniem, które zgromadziło wielu utalentowanych uczniów i pokazało wysoki poziom przygotowania uczestników. Z ogromną radością informujemy, że Misia, z klasy pierwszej Szkoły Podstawowej w Owińskach, zdobyła II miejsce, prezentując wiersz „Pan Tralaliński” Juliana Tuwima. Jej występ zachwycił jury i publiczność.
Na wielkie uznanie zasługują również pozostali uczniowie naszej szkoły, którzy zaprezentowali się znakomicie. Konkurs stał na bardzo wysokim poziomie, co tym bardziej podkreśla sukces naszych reprezentantów. To wielka duma dla nauczycieli oraz całej społeczności szkolnej.
Razem z WOŚP
Są takie chwile w teatrze, kiedy człowiek nie tylko ogląda przedstawienie, ale wręcz czuje, że uczestniczy w czymś ważnym. W czymś, co ma smak początku. Tak właśnie było w ostatnich tygodniach, kiedy grupa teatralna „Zróbmy Teatr” rozpoczęła nowy rozdział swojej historii.
Po latach działalności w Szkole Podstawowej nr 74 w Poznaniu przeniosłam naszą siedzibę do Szkoły Podstawowej im. Józefa Wybickiego w Owińskach. I trzeba powiedzieć to głośno: to miejsce okazało się nie tylko gościnne, ale przede wszystkim serdeczne, przyjazne i inspirujące. Tu teatr oddycha pełniej. Tu dzieci czują się bezpiecznie, a ich wyobraźnia ma przestrzeń, by rosnąć. Spotkaliśmy w Owińskach życzliwość nauczycieli, otwartość rodziców, ciepło dzieci i — co niezwykle ważne — lojalne, wspierające podejście samorządu lokalnego. To środowisko, w którym sztuka może rozkwitać!
W Paryżu i w kinie
Film „Pewnego razu w Paryżu” to nie tylko podróż sentymentalna po zakamarkach miasta miłości, lecz prawdziwa igraszka z czasem, gdzie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość splatają się niczym nici gobelinu. Reżyser, z precyzją zegarmistrza, operuje montażem, przenosząc nas między epokami z lekkością motyla. Widzimy Paryż impresjonistów, uchwycony w pastelowych barwach, a następnie w ostrych kontrastach fotografii z lat 20-tych XX wieku. Malarstwo staje się tu nie tylko tłem, lecz nieodłącznym elementem narracji, obrazami odzwierciedlającymi stan ducha bohaterów. Każdy kadr jest starannie skomponowany, jak obraz na płótnie, z dbałością o detale i grę światła, przypominając dzieła mistrzów. Fotografia z kolei, z jej charakterystycznym ziarnem i statycznością, dodaje filmowi melancholijnego uroku, podkreślając przemijanie i kruchość ludzkiego losu. To kino, które nie tylko pokazuje, ale i maluje, które nie tylko opowiada historię, lecz ją kreuje, zmysłowo i z niezwykłą wrażliwością. To film, który pozostawia w widzu głęboki ślad, jak obraz, który długo pozostaje w pamięci.
Gorąco polecam!
Film o grupie teatralnej
Z przyjemnością, ale też z opóźnieniem, prezentuję Państwu film dokumentalny, stworzony przez Jonasza Błajeta w 2023 roku. Wreszcie zagościł na naszej stronie!
„Zróbmy Teatr” to wzruszająca opowieść o grupie teatralnej „Zróbmy Teatr” z Szkoły Podstawowej nr 74 w Poznaniu. Dokument ukazuje pasję, zaangażowanie i niezwykły wpływ teatru na życie młodych ludzi.
Moja książka została wydana
Dawno nie zaglądałam na moją stronę i jest mi trochę wstyd. Jednak teraz z wielką dumą chcę z Wami podzielić się moim sukcesem. Napisałam książkę o moim teatrze i ją wydałam. Książka nosi tytuł „Zróbmy teatr”
Trzymam ją w ręce i sama nie mogę uwierzyć, że to zrobiłam.
To moja pasja i całe życie związane z teatrem szkolnym, opisałam w książce jak powstawały przedstawienia, z jakimi problemami i radościami borykałam się przez ten cały czas, ilu wspaniałych ludzi poznałam i którym wiele zawdzięczam. Najważniejsi to moi mali aktorzy grający w moim teatrze, dzięki nim mogłam realizować swoje marzenia i pasje.
Czytając moją książkę jedni wspomną te szalone teatralne lata, a drudzy zapoznają się z kulisami tworzenia i prowadzenia teatru szkolnego. Mój teatr jest pod piękną nazwą: „Zróbmy teatr”.
W sobotę 23 listopada 2024 roku odbyło się moje wyjątkowe spotkanie autorskie, na które licznie przybyli zaproszeni goście, przyjaciele oraz miłośnicy literatury i sztuki. Na wstępie serdecznie powitałam wszystkich obecnych, wyrażając ogromną wdzięczność za obecność i zainteresowanie moją książką pt. „Zróbmy teatr”. Szczególne podziękowania skierowałam do sponsorów, bez których wsparcia nie wydałabym mojej książki i organizacja tego wydarzenia nie byłaby możliwa. Ich życzliwość i zaangażowanie stworzyły atmosferę sprzyjającą wspólnemu świętowaniu.
Podczas spotkania dr Piotr Lissewski przedstawił swoją recenzję mojej książki, ukazując jej głębię oraz podkreślając wartości, które staram się przekazać w swojej twórczości. Jego mądre słowa były dla mnie wielkim wyróżnieniem i inspiracją.
W kolejnej części wieczoru miała miejsce projekcja filmu autorstwa Jonasza Blajeta – mojego utalentowanego ucznia, który opowiedział o mnie i moim teatrze. Było to niezwykle wzruszające doświadczenie, ukazujące moją drogę twórczą z perspektywy młodego artysty.
Nie zabrakło również akcentu muzycznego – wystąpiła Cass, moja synowa, prezentując wzruszający występ wokalny, który poruszył serca wszystkich zgromadzonych.
Spotkanie zakończyło się wspólnymi rozmowami i sesją pytań od publiczności. Był to czas pełen serdeczności, refleksji i dzielenia się pasją. Dziękuję wszystkim za obecność, każde pytanie, uśmiech i ciepłe słowa – to był dla mnie niezapomniany wieczór.
Nasza Klara w Carnegie Hall
Para butów

Moje dziewczęta z grupy teatralnej Zróbmy Teatr Ola, Inga, Oliwia i Zoja zaprezentowały dla wszystkich uczniów naszej szkoły przedstawienie pt.”Para butów” na podstawie bajki Pierra Gripari, według scenariusza Izabelli Worony i w mojej reżyserii.
Czytaj dalej




