Okres wakacyjny sprzyja możliwościom słuchania i podziwiania różnych zespołów szantowych. Koncerty wówczas odbywają się nad jeziorami, gdzie przy marinie cumują jachty, a piękna pogoda sprzyja jednocześnie podziwianiu zachodu słońca.
Są takie miejsca i momenty, kiedy wystarczy zamknąć oczy, by usłyszeć szum fal, poczuć na twarzy słoną bryzę i ten charakterystyczny, nie do pomylenia z niczym innym zapach drewna i liny. I wiecie co? Wcale nie trzeba do tego sztormu na Północnym ani oceanicznej wachty o czwartej rano. Czasem wystarczy po prostu… przyjechać na plażę w Mierzynie.
Tegoroczny Festiwal im. Teresy Remiszewskiej znów pokazał, że pieśń żeglarska ma w sobie jakąś magiczną moc. Że potrafi połączyć ludzi, obudzić najgłębsze emocje i w ułamku sekundy przenieść nas z piaszczystej plaży prosto na otwarty ocean.
Jako ktoś, kto zjadł zęby na morskim i oceanicznym falowaniu – a moje serce już na zawsze zostało częścią załogi legendarnego „Zawiszy Czarnego” – patrzę na takie wydarzenia z zupełnie wyjątkową perspektywą. I muszę Wam przyznać jedno: tam po prostu była prawdziwa, nieudawana woda!
Prowadzenie zajęć z podstaw reżyserii na UAM daje mi w tym semestrze ogromną satysfakcję. Mam szczęście pracować z dwiema wyjątkowymi grupami studentów, którzy z odwagą, otwartością i wielką kreatywnością podchodzą do każdego zadania. Stworzyli etiudy jednoosobowe, dwuosobowe i wieloobsadowe, sięgając po bardzo różne środki wyrazu — od pracy ciałem i ruchem scenicznym, przez budowanie relacji i rytmu, aż po formy słuchowiskowe. Najbardziej imponuje mi ich gotowość do eksperymentowania, wzajemnego słuchania się i szukania własnego języka teatralnego.
Z okazji Światowego Dnia Teatru warto na chwilę odsunąć na bok aksamitne kurtyny i wielkie monologi, by zajrzeć tam, gdzie dzieje się prawdziwa magia — do sal gimnastycznych i świetlic, w których działa nasz szkolny teatr „Zróbmy teatr”.
Często myślimy o teatrze dziecięcym jako o uroczej zabawie w przebieranki. Ale prawda jest taka, że to, co dzieje się na próbach i podczas występów to najlepszy kurs kompetencji przyszłości, jaki możemy zaoferować młodemu pokoleniu.
Moi drodzy Przyjaciele i Kamraci,
Rzadko się zdarza, by człowiek, zstąpiwszy na ląd, odnalazł w sercu miasta taką dozę morskiego spokoju, jaką przyszło nam dzielić owego wieczoru w progach Wielkopolskiego Okręgu Związku Żeglarskiego w Poznaniu. Choć horyzont przesłaniały tam dachy kamienic, a nie maszty fregat, dzięki kunsztowi Kamila Badziocha, wszyscy poczuliśmy na twarzach rześki powiew otwartej wody.
Kamil Bodzioch, mąż niebywale utalentowany i – co warto odnotować z najwyższym uznaniem – uformowany w dyscyplinie męskiego chóru „Zawisza”, zaprezentował nam widowisko najwyższej próby. Choć jego nazwisko nie zdobi afiszy wielkich, krzykliwych teatrów stolicy (co zresztą poczytuję za okoliczność sprzyjającą, gdyż wielki rozgłos rzadko idzie w parze z wielką cnotą), to jego technika wokalna mogłaby zawstydzić niejednego tenora z królewskiej opery.
Konkurs międzyszkolny w Czerwonaku był wyjątkowym wydarzeniem, które zgromadziło wielu utalentowanych uczniów i pokazało wysoki poziom przygotowania uczestników. Z ogromną radością informujemy, że Misia, z klasy pierwszej Szkoły Podstawowej w Owińskach, zdobyła II miejsce, prezentując wiersz „Pan Tralaliński” Juliana Tuwima. Jej występ zachwycił jury i publiczność.
Na wielkie uznanie zasługują również pozostali uczniowie naszej szkoły, którzy zaprezentowali się znakomicie. Konkurs stał na bardzo wysokim poziomie, co tym bardziej podkreśla sukces naszych reprezentantów. To wielka duma dla nauczycieli oraz całej społeczności szkolnej.
Są takie chwile w teatrze, kiedy człowiek nie tylko ogląda przedstawienie, ale wręcz czuje, że uczestniczy w czymś ważnym. W czymś, co ma smak początku. Tak właśnie było w ostatnich tygodniach, kiedy grupa teatralna „Zróbmy Teatr” rozpoczęła nowy rozdział swojej historii.
Po latach działalności w Szkole Podstawowej nr 74 w Poznaniu przeniosłam naszą siedzibę do Szkoły Podstawowej im. Józefa Wybickiego w Owińskach. I trzeba powiedzieć to głośno: to miejsce okazało się nie tylko gościnne, ale przede wszystkim serdeczne, przyjazne i inspirujące. Tu teatr oddycha pełniej. Tu dzieci czują się bezpiecznie, a ich wyobraźnia ma przestrzeń, by rosnąć. Spotkaliśmy w Owińskach życzliwość nauczycieli, otwartość rodziców, ciepło dzieci i — co niezwykle ważne — lojalne, wspierające podejście samorządu lokalnego. To środowisko, w którym sztuka może rozkwitać!
Z przyjemnością, ale też z opóźnieniem, prezentuję Państwu film dokumentalny, stworzony przez Jonasza Błajeta w 2023 roku. Wreszcie zagościł na naszej stronie!
„Zróbmy Teatr” to wzruszająca opowieść o grupie teatralnej „Zróbmy Teatr” z Szkoły Podstawowej nr 74 w Poznaniu. Dokument ukazuje pasję, zaangażowanie i niezwykły wpływ teatru na życie młodych ludzi.
Nasza uczennica z klasy IV b – Klara Kliszczak, pozdrawia nas z zza oceanu. Zwiedza Stany Zjednoczone, a we wtorek będzie koncertowała w Carnegie Hall. Na zdjęciu Klara w Nowym Jorku.
Klara przy fortepianie
Klara w Nowym Yorku
Moje dziewczęta z grupy teatralnej Zróbmy Teatr Ola, Inga, Oliwia i Zoja zaprezentowały dla wszystkich uczniów naszej szkoły przedstawienie pt.”Para butów” na podstawie bajki Pierra Gripari, według scenariusza Izabelli Worony i w mojej reżyserii.
Czytaj dalej